انتقال سایت وردپرس از هاست اشتراکی به سرور مجازی؛ چه چیزی عوض می‌شود

انتقال سایت وردپرس از هاست اشتراکی به سرور مجازی؛ چه چیزی عوض می‌شود

سایت وردپرسی‌تان روی هاست اشتراکی است و کار می‌کند. تا وقتی که یک روز ظهر، درست وسط یک کمپین، پیشخوان وردپرس دیر باز می‌شود. یا مشتری زنگ می‌زند که صفحه‌ی پرداخت بالا نمی‌آید. یا صفحه‌ای می‌بینید که نوشته «Resource Limit Is Reached».

این‌ها اتفاقی نیست. هاست اشتراکی یعنی سرور بین چند ده یا چند صد سایت تقسیم شده و برای اینکه هیچ‌کس بقیه را از پا درنیاورد، روی هر اکانت سقف گذاشته‌اند: چقدر پردازنده، چند درخواست همزمان، چقدر ورودی و خروجی دیسک. تا وقتی سایتتان کوچک است این سقف‌ها را حس نمی‌کنید. روزی که فروش خوب می‌شود، دقیقاً همان روز، حس می‌کنید.

چیزی که روی هاست اشتراکی واقعاً آزارتان می‌دهد

سقف درخواست همزمان از همه زودتر خودش را نشان می‌دهد. یک ربات موتور جستجو شروع می‌کند به خواندن سایت، همزمان چند نفر هم خرید می‌کنند، و چون تعداد پردازش‌های همزمان محدود است، نفر بعدی در صف می‌ماند. سایت پایین نیامده، فقط کند شده — و این بدتر است، چون در هیچ مانیتورینگی قطعی ثبت نمی‌شود ولی مشتری می‌رود.

بعد نوبت همسایه‌هاست. روی هاست اشتراکی شما با سایت‌هایی شریکید که نمی‌شناسیدشان. یکی‌شان افزونه‌ی بدی نصب کرده یا هدف حمله قرار گرفته و تمام سرور را کند کرده. کاری هم از دست شما برنمی‌آید جز تیکت زدن.

ایمیل هم همین‌طور است. روی هاست اشتراکی، آی‌پی فرستنده بین همه مشترک است. کافی است یکی از آن سایت‌ها اسپم بفرستد تا نامه‌های شما هم سر از پوشه‌ی هرزنامه دربیاورد، بدون اینکه شما کاری کرده باشید.

و آخرش محدودیت‌های ریز و درشتی که وقت انتخاب هاست کسی به آن‌ها فکر نمی‌کند: کرونی که کمتر از هر چند دقیقه اجازه‌ی اجرا ندارد، تعداد فایل‌های مجاز، نبود دسترسی SSH، و اینکه هر تغییر کوچکی در تنظیمات سرور باید از راه پشتیبانی انجام شود.

روی سرور مجازی چه فرقی می‌کند

روی سرور مجازی همان منابع مال خودتان است. رم و پردازنده‌ای که خریده‌اید همیشه هست و کسی جز خودتان مصرفش نمی‌کند. سقف درخواست همزمان را خودتان تعیین می‌کنید، نه هاستینگ. اگر سایت سنگین شد، به‌جای اینکه به سقف بخورید، منابع را بالا می‌برید.

نسخه‌ی PHP و تنظیماتش دست خودتان است؛ حافظه، زمان اجرا، حجم آپلود و تعداد پردازش‌های هر سایت. می‌توانید هر چیزی که لازم دارید روی سرور نصب کنید، از کش گرفته تا هر سرویس دیگری که سایتتان می‌خواهد. کرون هر ثانیه‌ای که بخواهید اجرا می‌شود.

ایمیل هم با آی‌پی خودتان می‌رود و اعتبار فرستنده مال شماست. رکوردهای SPF و DKIM و DMARC را درست تنظیم می‌کنید و نامه‌هایتان به اعتبار همسایه بند نیست.

و از همه مهم‌تر، سایت دیگر گروگان تصمیم‌های دیگران نیست. آپدیت‌ها را خودتان زمان‌بندی می‌کنید و برای هر تغییری منتظر جواب تیکت نمی‌مانید.

پس چرا همه مهاجرت نمی‌کنند

چون سرور مجازی خالی یعنی یک لینوکس بدون هیچ چیز. باید وب‌سرور نصب کنید، PHP و دیتابیس بیاورید، گواهی SSL بگیرید و تمدیدش را خودکار کنید، بکاپ بنویسید، و برای ساختن هر دیتابیس و هر ایمیل به ترمینال برگردید. همان چیزی که هاست اشتراکی از شما گرفته بود، راحتی سی‌پنل بود.

راه‌حل معمولش خرید لایسنس سی‌پنل است که سالانه هزینه دارد و برای یک سایت منطقی نیست. به همین دلیل KA Panel ساخته شد: کنترل پنل میزبانی که کاریزانتا، شرکت همگروه ما، نوشته و رایگان عرضه‌اش کرده: همان کارهایی که از یک کنترل پنل توقع دارید، روی سرور خودتان، بدون لایسنس و بدون هزینهی ماهانه.

مدیریت دامنه و ساخت سایت، انتخاب نسخه‌ی PHP برای هر سایت، گواهی Let's Encrypt با تمدید خودکار، فایل‌منیجر با ویرایشگر و آپلود و استخراج فایل فشرده، دیتابیس و phpMyAdmin، ایمیل با وب‌میل، DNS، کرون، بکاپ زمان‌بندی‌شده، و ساخت کاربر برای مشتری‌هایتان اگر خودتان به دیگران هاست می‌دهید. نصبش هم یک دستور است روی یک سرور تمیز با دبیان ۱۳ یا اوبونتو ۲۴.۰۴:

curl -fsSL https://update.karizanta.uk/kapanel/install.sh | bash

توضیح کامل محصول، فهرست امکانات، پیش‌نیازها و مستنداتش را در صفحهٔ محصول در مارکت‌پلیس کاریزانتا ببینید: صفحهٔ KA Panel در مارکت‌پلیس کاریزانتا. آنجا نوشته شده پنل چه کارهایی را انجام می‌دهد، چه کارهایی را هنوز انجام نمی‌دهد، و روی چه سرورهایی نصب می‌شود.

انتقال خود سایت آن‌قدرها که فکر می‌کنید سخت نیست

یک سایت وردپرسی در عمل دو چیز است: یک پوشه فایل و یک دیتابیس. باقی چیزها روی سرور مقصد از نو ساخته می‌شود.

اگر هاست فعلی‌تان سی‌پنل است، از همان‌جا یک Full Backup بگیرید و روی سرور جدید یک دستور اجرا کنید:

webpanel import-cpanel backup.tar.gz

فایل‌ها، دیتابیس‌ها و کاربرهایشان، گواهی SSL همراه زنجیره‌اش و کرون‌جاب‌ها منتقل می‌شوند. کرون‌ها متوقف وارد می‌شوند تا قبل از اجرا نگاهشان کنید، مسیرهای داخل wp-config.php با مسیر تازه جایگزین می‌شود و آخر کار گزارشی می‌گیرید از آنچه آمده و آنچه نیامده.

اگر هاستتان سی‌پنل نیست، مسیر دستی هم تماماً از داخل پنل انجام می‌شود و به SSH نیازی ندارد: دامنه را اضافه کنید، از سایت قدیمی یک فایل zip بگیرید و در فایل‌منیجر آپلود و استخراجش کنید، یک دیتابیس و کاربر بسازید، خروجی SQL را با phpMyAdmin وارد کنید و سه خط اطلاعات دیتابیس را در wp-config.php عوض کنید. هر آپلود تا ۵۱۲ مگابایت و هر فایل SQL تا ۲۵۶ مگابایت پذیرفته می‌شود.

قبل از عوض کردن DNS تست کنید

این تنها قدمی است که فرق می‌گذارد بین انتقال آرام و یک بعدازظهر خراب. تا وقتی DNS دست‌نخورده است، سایت قدیمی سر جایش کار می‌کند و شما می‌توانید نسخه‌ی روی سرور جدید را ببینید: در فایل hosts کامپیوترتان دامنه را به آی‌پی سرور تازه وصل کنید، بعد صفحه‌ی اصلی، ورود به پیشخوان، چند صفحه‌ی داخلی و سبد خرید را امتحان کنید.

بعد از آن TTL رکوردها را کم کنید، رکورد A را به آی‌پی جدید ببرید و هاست قدیمی را یکی دو روز نگه دارید تا همه‌ی ریزالورها به‌روز شوند. گواهی SSL را هم بعد از تغییر DNS بگیرید؛ پنل قبل از درخواست، دسترسی از روی نام عمومی دامنه را چک می‌کند و اگر هنوز زود باشد پیام روشنی می‌دهد.

دو چیز هم معمولاً فراموش می‌شود. اگر ایمیل دامنه جای دیگری است، رکورد MX را دست نزنید. و اگر سایت کم‌بازدید است، کرون داخلی وردپرس دیر اجرا می‌شود؛ بهتر است غیرفعالش کنید و از بخش کرون پنل یک زمان‌بندی واقعی بسازید.

بعد از انتقال چه چیزی عوض می‌شود

اولین چیزی که حس می‌کنید سرعت پیشخوان است، مخصوصاً در ساعت‌های شلوغ. دومی خیال راحت است: بکاپ روزانه را همان روز اول روشن کنید. پنل نسخه‌ها را روی خود سرور نگه می‌دارد و می‌تواند هر کدام را در گوگل درایو یا یک فضای سازگار با S3 هم کپی کند — بکاپی که روی همان دیسک سایت بماند، در برابر خرابی دیسک هیچ کاری نمی‌کند.

اگر روی یک سرور چند سایت یا چند مشتری دارید، هر سایت با کاربر سیستمی خودش اجرا می‌شود و یک افزونه‌ی آلوده به فایل‌ها و دیتابیس سایت بغلی نمی‌رسد. سهمیه‌ی دیسک هر اکانت را خود کرنل اعمال می‌کند، فایروال سرور از داخل پنل تنظیم می‌شود و برای ورود به پنل هم می‌شود ورود دو مرحله‌ای را روشن کرد.

و اگر هنوز شک دارید

هاست اشتراکی برای یک سایت معرفی کوچک با بازدید کم هنوز انتخاب بدی نیست؛ ارزان‌تر است و کسی هم لازم نیست به‌روزرسانی‌های سیستم‌عامل را جدی بگیرد. اما اگر سایتتان فروشگاه است، اگر ماهانه چند هزار بازدید دارد، اگر تا حالا صفحه‌ی محدودیت منابع دیده‌اید، یا اگر نگرانید که مشکل یک سایت ناشناس روی سرور به شما برسد، تفاوت قیمت یک سرور مجازی معمولاً از همان اولین سفارشی که به‌خاطر کندی از دست می‌رود کمتر است.

سرورهای ابریــ شم کلود در ایران، انگلستان ، هلند و سوئد تحویل داده می‌شوند و پنل روی هرکدام با همان یک دستور بالا می‌آید. اگر سرور را از ما بگیرید، انتقال سایت از هاست فعلی‌تان را هم خودمان انجام می‌دهیم و این پنل اختصاصی سیستم خودمان نوشته ایم و پشتیبانی پنل را به راحتی میتوانیم انجام دهیم با آپدیت هایی که نیاز سایت شما هست.

سفارش سرور مجازی بازگشت به وبلاگ →